Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Σκύλλα και Χάρυβδη Τα ασφυκτικά αδιέξοδα

Σκύλλα και Χάρυβδη

Τα ασφυκτικά αδιέξοδα


Οι σύντροφοι χάθηκαν όλοι μέσα στα πελάγη. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη άρπαξαν αρκετούς από αυτούς. Αλλά και εμείς πόσες φορές στη ζωή μας δεν πέφτουμε από τη  Σκύλλα στη Χάρυβδη; Από τη μια να στραφείς, βλέπεις εμπόδια και δοκιμασίες∙ από την άλλη, αδιέξοδα, θλίψεις και πειρασμούς∙ «μπρος γκρεμός και πίσω ρεύμα», όπως λέει η σοφία του λαού μας. Νιώθουμε από παντού αποπνικτικό το σκοτάδι της απογοήτευσης.
Πολλοί συνθλίβονται από συμπληγάδες πέτρες. Δεν αντέχουν τα ασφυκτικά στριμώγματα και καταφεύγουν σε άσχημες λύσεις: ναρκωτικά, αυτοκτονίες, καταθλίψεις. Όμως ο Οδυσσέας ο πολύτροπος που τον διακατείχε ο έντονος πόθος της Ιθάκης, έφτασε στο στόχο του, χωρίς να φθαρεί. Ήταν ανιδιοτελής. Δεν προσδοκούσε τίποτα από τα ταξίδια του. Έλεγε κάποιος: «Όλοι οι ιδιοτελείς θα καταρρεύσουν. Μόνο οι ανιδιοτελείς θα αντέξουν στη σαρωτική λαίλαπα της εποχής μας».
Κάποιο βράδυ είχα πάει σε σπίτι να τελέσω αγιασμό. Με παράπονο μου λέει η μητέρα για τον γιο της: «Ο καλός καλό δεν έχει». Της απαντώ: «Ο ανιδιοτελής όμως πάντοτε ευλογείται από τον Θεό. Ο καλός μπορεί να μην είναι και τόσο καλός. Όταν προσδοκάς κάτι, το καλό χαλάει. Ποτέ δεν ζημιώθηκα όταν έκανα κάτι κινούμενος από φιλότιμο, όσο ακραίο κι αν ήταν. Αν έκανα κάποια λάθη στη ζωή μου, αυτά προέκυψαν όταν έκανα το καλό, από το οποίο όμως προσδοκούσα κάτι για μένα. Το «καλό μου», δηλαδή, όποτε περιείχε ίχνη ιδιοτέλειας, με εξέθετε. Ο π. Παϊσιος , όταν ήταν φαντάρος, από λεβεντιά έμπαινε πάντα στην πρώτη γραμμή του πολέμου. Προτιμούσε να πεθάνει αυτός παρά οι άλλοι στρατιώτες, που είχαν οικογένειες κι ο Θεός τον φύλαξε, όπως κι όλον τον λόχο στον οποίο υπηρετούσε. Κανείς δεν σκοτώθηκε».
Ο προφητάναξ Δαβίδ , απευθυνόμενος στον Κύριο, λέει: «ξάγαγε κ φυλακς τν ψυχήν μου το ξομολογήσασθαι τ νόματί σου·». Ξέρει πως μόνο ο Κύριος μπορεί να τον βγάλει από τη φυλακή του, από τα φοβερά παθήματά του. Νιώθει ως άνθρωπος που δεν έχει ορίζοντα ανοιχτό. Έτσι, βρίσκει καταφύγιο και κουρνιάζει στον Θεό και από Αυτόν προσδοκά τη λύτρωση.


Από το βιβλίο: «ΕΝΘΕΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ
ΣΤΗΝ ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Νηπτικά και Ασκητικά σχόλια»
Αρχιμ. Αρσένιος Κωτσόπουλος
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΓΑΘΟΣ ΛΟΓΟΣ»
ΑΘΗΝΑ 2011



 Νώτη Γεωργία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου