Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Το ευαγγέλιο της Κυριακής

ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
κεφ. ιθ’  ( 19)
Στιχ.: 6-11,13-20,25-28,30-35.




6 κα λγει ατος· δε νθρωπος. τε ον εδον ατν ο ρχιερες κα ο πηρται, κραγασαν λγοντες· σταρωσον σταρωσον ατν. λγει ατος Πιλτος· λβετε ατν μες κα σταυρσατε· γ γρ οχ ερσκω ν ατ αταν.
 7 πεκρθησαν ατ ο ᾿Ιουδαοι· μες νμον χομεν, κα κατ τν νμον μν φελει ποθανεν, τι αυτν Θεο υἱὸν ποησεν.
 8 Οτε ον κουσεν Πιλτος τοτον τν λγον, μλλον φοβθη,  9 κα εσλθεν ες τ πραιτριον πλιν κα λγει τ ᾿Ιησο· πθεν ε σ; δ ᾿Ιησος πκρισιν οκ δωκεν ατ
10 λγει ον ατ Πιλτος· μο ο λαλες; οκ οδας τι ξουσαν χω σταυρσα σε κα ξουσαν χω πολσα σε;
 11 πεκρθη ᾿Ιησος· οκ εχες ξουσαν οδεμαν κατ' μο, ε μ ν σοι δεδομνον νωθεν· δι τοτο παραδιδος μ σοι μεζονα μαρταν χει.
13 ον Πιλτος κοσας τοτον τν λγον γαγεν ξω τν ᾿Ιησον, κα κθισεν π το βματος ες τπον λεγμενον Λιθστρωτον, βραϊστ δ Γαββαθ· 
14 ν δ παρασκευ το πσχα, ρα δ σε κτη· κα λγει τος ᾿Ιουδαοις· δε βασιλες μν. 
15 ο δ κραγασαν· ρον ρον, σταρωσον ατν. λγει ατος Πιλτος· τν βασιλα μν σταυρσω; πεκρθησαν ο ρχιερες· οκ χομεν βασιλα ε μ Κασαρα. 
16 ττε ον παρδωκεν ατν ατος να σταυρωθ.  
17 Παρλαβον δ τν ᾿Ιησον κα γαγον· κα βαστζων τν σταυρν ατο ξλθεν ες τν λεγμενον κρανου τπον, ς λγεται βραϊστ Γολγοθ
18 που ατν σταρωσαν, κα μετ' ατο λλους δο ντεθεν κα ντεθεν, μσον δ τν ᾿Ιησον. 
19 γραψε δ κα ττλον Πιλτος κα θηκεν π το σταυρο· ν δ γεγραμμνον· ᾿Ιησος Ναζωραος βασιλες τν ᾿Ιουδαων.  20 τοτον ον τν ττλον πολλο νγνωσαν τν ᾿Ιουδαων, τι γγς ν τς πλεως τπος που σταυρθη ᾿Ιησος· κα ν γεγραμμνον Εβραϊστ, Ελληνιστ, Ρωμαϊστ
 25 Ο μν ον στρατιται τατα ποησαν. εστκεισαν δ παρ τ σταυρ το ᾿Ιησο μτηρ ατο κα δελφ τς μητρς ατο, Μαρα το Κλωπ κα Μαρα Μαγδαλην
26 ᾿Ιησος ον δν τν μητρα κα τν μαθητν παρεσττα ν γπα, λγει τ μητρ ατο· γναι, δε υἱός σου.
 27 ετα λγει τ μαθητ· δο μτηρ σου. κα π' κενης τς ρας λαβεν μαθητς ατν ες τ δια. 
 28 Μετ τοτο εδς ᾿Ιησος τι πντα δη τετλεσται, να τελειωθ γραφ, λγει· διψ.
  30 τε ον λαβε τ ξος ᾿Ιησος επε, τετλεσται, κα κλνας τν κεφαλν παρδωκε τ πνεμα.
 31 Ο ον ᾿Ιουδαοι, να μ μεν π το σταυρο τ σματα ν τ σαββτ, πε παρασκευ ν· ν γρ μεγλη μρα κενη το σαββτου· ρτησαν τν Πιλτον να κατεαγσιν ατν τ σκλη, κα ρθσιν. 
32 λθον ον ο στρατιται, κα το μν πρτου καταξαν τ σκλη κα το λλου το συσταυρωθντος ατ· 
33 π δ τν ᾿Ιησον λθντες ς εδον ατν δη τεθνηκτα, ο καταξαν ατο τ σκλη, 
34 λλ' ες τν στρατιωτν λγχ ατο τν πλευρν νυξε, κα εθως ξλθεν αμα κα δωρ. 
35 κα ωρακς μεμαρτρηκε, κα ληθιν ατο στιν μαρτυρα, κκενος οδεν τι ληθ λγει, να κα μες πιστεσητε.

Σύντομη ερμηνεία

6 Τους λέει ο Πιλάτος: Για δείτε σε τι άθλια κατάσταση κατάντησε ο άνθρωπος! Όταν λοιπόν τον είδαν οι αρχιερείς και οι υπηρέτες του συνεδρίου , άρχισαν να φωνάζουν δυνατά και να λένε: Σταύρωσέ του, σταύρωσέ τον. Τους λέει ο Πιλάτος: Πάρτε τον εσείς και σταυρώστε τον. Διότι εγώ δεν του βρίσκω καμία ενοχή, καμία αιτία καταδίκης, και δεν μπορώ να τον σταυρώσω.
7 Αλλά επειδή το ρωμαϊκό κράτος συνήθιζε να αναγνωρίζει τους νόμους των λαών που υποδούλωνε, υπενθυμίζοντας αυτό στον Πιλάτο οι Ιουδαίοι του αποκρίθηκαν: Εμείς έχουμε νόμο, και σύμφωνα με το νόμο μας πρέπει να πεθάνει, διότι ισχυρίστηκε ότι είναι υιός του Θεού και έτσι βλασφήμησε τον Θεό.
8 ‘Όταν λοιπόν ο Πιλάτος άκουσε το λόγο αυτό, ότι δηλαδή ο Ιησούς θεωρούσε τον εαυτό του υιό του Θεού, τρόμαξε περισσότερο. Διότι ως ειδωλολάτρης που ήταν παραδεχόταν πολλούς θεούς και ημίθεους. Και γι’ αυτό φοβήθηκε ,μήπως πράγματι ο Ιησούς ήταν γιος κάποιου θεού και με τη δύναμή του τον εξολοθρεύσει.
9 Μπήκε τότε πάλι στο πραιτώριο και λέει στον Ιησού: Από πού είσαι εσύ; Κατάγεσαι από τη γη ή ήλθες απ’ τον ουρανό; Ο Ιησούς όμως δεν του έδωσε απάντηση.
10 Μετά λοιπόν από τη σιωπή του αυτή του λέει ο Πιλάτος: Σε μένα δε μιλάς; Δεν ξέρεις ότι έχω εξουσία να σε σταυρώσω, όπως έχω και εξουσία να σε αφήσω ελεύθερο;
11 Ο Ιησούς τότε του αποκρίθηκε: Δεν θα είχες καμία εξουσία εναντίον μου ,εάν δεν σου είχε δοθεί η εξουσία αυτή από επάνω, δηλαδή από τον Θεό. Η ανοχή του Θεού σε κρατάει άρχοντα στη δικαστική έδρα , και σου επιφύλαξε το καθήκον να με δικάσεις. Επειδή λοιπόν την εξουσία αυτή σου την έχει δώσει ο  Θεός και δεν μπορείς να αποφύγεις το καθήκον σου να με δικάσεις, γι’ αυτό ο Καϊάφας και το συνέδριο των  Ιουδαίων έχουν μεγαλύτερη αμαρτία από σένα. Διότι αυτοί με παρέδωσαν σε σένα από φθόνο και μίσος και σε πιέζουν να με καταδικάσεις. Κι εσύ τώρα, επειδή τους φοβάσαι, κάνεις κατάχρηση της εξουσίας σου.
13 Ο Πιλάτος λοιπόν, όταν άκουσε τα τελευταία αυτά λόγια, με τα οποία  οι Ιουδαίοι αναγνώριζαν καθαρά ότι είχαν και είχαν βασιλιά τους τον Καίσαρα , οδήγησε τον Ιησού έξω από το πραιτώριο. Κι αυτός κάθισε πάνω στη δικαστική του έδρα , που είχε τοποθετηθεί πρόχειρα στον τόπο που ήταν στρωμένος με πέτρες και μωσαϊκά και γι’ αυτό λεγόταν στην ελληνική γλώσσα Λιθόστρωτο, και στην εβραϊκή Γαββαθά, δηλαδή ύψωμα, εξαιτίας του σχήματός του.
14 Ήταν μάλιστα ημέρα της παραμονής και προετοιμασίας του Πάσχα, και η ώρα ήταν περίπου έξι από την ανατολή του ηλίου, δηλαδή δώδεκα το μεσημέρι. Λέει τότε ο Πιλάτος στους Ιουδαίους: Για δείτε σε ποια αθλιότητα και καταφρόνηση κατάντησε ο βασιλιάς σας.
15 Αυτοί όμως , αντί να παρακινηθούν να δείξουν συμπάθεια και οίκτο, άρχισαν να φωνάζουν δυνατά: Παρ’ τον , παρ’ τον να μην τον βλέπουμε. Σταύρωσέ τον. Τους λέει ο Πιλάτος: Τον βασιλιά σας να σταυρώσω; Αποκρίθηκαν  οι αρχιερείς: Δεν έχουμε άλλον  βασιλιά παρά μόνο τον Καίσαρα. Και με τα λόγια τους αυτά οι Ιουδαίοι αρνήθηκαν όχι μόνο τον Μεσσία , αλλά και τη θεμελιώδη αρχή της θεοκρατίας τους, σύμφωνα με την οποία βασιλιάς τους ήταν μόνο ο Θεός.
16 Τότε λοιπόν ο Πιλάτος τους παρέδωσε τον Ιησού για να σταυρωθεί.
17 Παρέλαβαν τότε οι στρατιώτες τον Ιησού και άρχισαν να τον οδηγούν προς τον τόπο όπου θα τον σταύρωναν. Κι αυτός βαστάζοντας επάνω στον ώμο του τον σταυρό του βγήκε έξω από τα τείχη της πόλεως μέχρι κάποια τοποθεσία που λέγεται Κρανίου τόπος, και στην εβραϊκή γλώσσα λέγεται Γολγοθά.
18 Εκεί τον σταύρωσαν. Και μαζί του σταύρωσαν άλλους δύο, τον ένα από τη μια μεριά , και τον άλλο από την άλλη. Για να ατιμάσουν μάλιστα περισσότερο τον Ιησού, του έδωσαν την κεντρική θέση ανάμεσα στους δύο κακούργους.
19 Ο  Πιλάτος διέταξε επίσης κι έγραψαν μία επιγραφή και την τοποθέτησαν στο επάνω μέρος του σταυρού. Στην  επιγραφή αυτή ήταν γραμμένο το εξής: Ιησούς ο Ναζωραίος , ο βασιλεύς των Ιουδαίων
20 Αυτή λοιπόν την επιγραφή που διεκήρυττε ότι ο Ιησούς ήταν βασιλιάς του νέου Ισραήλ της χάριτος , τη διάβασαν πολλοί απ’ τους Ιουδαίους , διότι ο τόπος που σταυρώθηκε ο Ιησούς ήταν κοντά στην πόλη. Το κείμενο της επιγραφής ήταν γραμμένο σε τρεις γλώσσες: στην εβραϊκή, που ήταν η εθνική γλώσσα των Εβραίων, στην ελληνική που ήταν διεθνής γλώσσα , και στη ρωμαϊκή, που ήταν η επίσημη γλώσσα του κράτους. Έτσι δόθηκε στο περιεχόμενο της επιγραφής όσο τον δυνατόν μεγαλύτερη δημοσιότητα.
25 Αυτά λοιπόν έκαναν οι στρατιώτες. Εκεί όμως κοντά στο σταυρό του Ιησού στεκόταν επίσης και η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του , η Μαρία η γυναίκα του Κλωπά και η Μαρία η Μαγδαληνή.
26 Ο Ιησούς λοιπόν, όταν είδε τη μητέρα του και τον μαθητή που αγαπούσε να στέκεται εκεί κοντά, λέει στη μητέρα του: Γυναίκα, να ποιος από τώρα θα είναι ο γιος σου.
27 Έπειτα λέει στο μαθητή: Να η μητέρα σου. Και από εκείνη την ώρα την πήρε ο μαθητής στο κατάλυμά του.
28 Ύστερα απ’ αυτό , αφού βεβαιώθηκε ο Ιησούς ότι είχαν πλέον συντελεσθεί όλα όσα θα πάθαινε και είχαν τελείως εκπληρωθεί σύμφωνα με τις προφητείες, για να επαληθευθεί σε όλα και μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια  η Αγία Γραφή είπε: Διψώ.
30 Όταν λοιπόν γεύθηκε το ξίδι ο Ιησούς , είπε: Όλα πια έχουν τελειώσει . Οι προφητείες ολοκληρώθηκαν και το έργο μου πήρε αίσιο τέλος. Όλα όσα έπρεπε να πάθω τελείωσαν , και η σωτηρία των ανθρώπων εξασφαλίσθηκε πλήρως. Κι αφού άφησε μόνος του το κεφάλι του  να γείρει προς τα κάτω, παρέδωσε εξουσιαστικά την ψυχή του στον Πατέρα του, όταν αυτός θέλησε.
31 Στο μεταξύ οι Ιουδαίοι έπαιρναν τα μέτρα τους για να μη μείνουν πάνω στο σταυρό νεκρά τα σώματα των καταδίκων και κατά τη διάρκεια του Σαββάτου. Διότι η ημέρα που έγινε η σταύρωση ήταν ημέρα έκτακτης προπαρασκευής και εξαιρετικής προετοιμασίας , καθώς η ημέρα του Σαββάτου εκείνου που θα άρχιζε από τη δύση του ηλίου ήταν μεγάλη και επίσημη. Διότι, εκτός απ’ το ότι ήταν Σάββατο, συνέπιπτε ακόμη και με την πρώτη ημέρα της μεγάλης εορτής του Πάσχα. Εξάλλου απαγορευόταν ρητά στο Δευτερονόμιο να μείνουν άταφα τα σώματα τη νύχτα πάνω στο σταυρό. Παρακάλεσαν λοιπόν τον Πιλάτο να διατάξει να σπάσουν τα σκέλη των καταδίκων, για να συντομευθεί έτσι ο θάνατός τους , και να τους σηκώσουν το συντομότερο από εκεί.
32 Ήλθαν λοιπόν οι στρατιώτες για να σπάσουν τα κόκκαλα των καταδίκων∙ και έσπασαν τα σκέλη του ληστή τον οποίο πλησίασαν πρώτο, όπως και του άλλου ληστή που σταυρώθηκε μαζί με τον Ιησού.
33 Όταν όμως ήλθαν στον Ιησού , σαν τον είδαν ότι ήταν ήδη νεκρός, δεν του έσπασαν τα σκέλη,
34 αλλά ένας από τους στρατιώτες , για να διαπιστώσει με μεγαλύτερη βεβαιότητα  το θάνατό του, του τρύπησε την πλευρά με λόγχη, κι αμέσως βγήκε από το σημείο που τρυπήθηκε αίμα και ύδωρ. Αυτό όμως ήταν ένα φαινόμενο πρωτοφανές και παράδοξο∙ διότι σε κάθε νεκρό το αίμα πήζει, και όσο κι αν τον τρυπήσει κανείς, δεν βγαίνει ποτέ καθαρό αίμα και διαυγές ύδωρ.
35 Το γεγονός όμως αυτό είναι αληθινό, και είναι πραγματικά αυτά που υποδηλώνει, δηλαδή η κάθαρση του βαπτίσματος και ο αγιασμός από το αίμα του Κυρίου. Κι εκείνος που το είδε με τα μάτια του έδωσε μαρτυρία γι’ αυτό, και η μαρτυρία του είναι αληθινή. Ο ίδιος δεν έχει καμιά αμφιβολία γι’ αυτό , αλλά ξέρει καλά ότι λέει την αλήθεια. Κι έδωσε μαρτυρία τόσο για το γεγονός αυτό όσο και για το ότι οι στρατιώτες δεν έσπασαν τα σκέλη του Ιησού , αλλά μόνο την πλευρά του τρύπησαν . Και έδωσε τη μαρτυρία του αυτή, για να πιστέψετε κι εσείς ότι ο Ιησούς που βρίσκεται επάνω στον σταυρό είναι ο Μεσσίας που προκήρυξαν οι προφήτες.

Πηγή: «Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ»
+ΠΑΝ. Ν . ΤΡΕΜΠΕΛΑ
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου