Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014

Το ζητούμενο∙ να πη κανείς πρώτος τις αμαρτίες του



Λέγοντας όμως αυτά μου ήλθε στον νου να φέρω στο μέσο και να εξετάσω, γιατί άραγε, ενώ αυτός ωμολόγησε την αμαρτία του και κατεδίκασε τα όσα έγιναν, και ενώ είπε, ότι διέπραξε αμάρτημα μεγαλύτερο της συγγνώμης και δεν είναι άξιος για καμμιά απολογία, δεν κατώρθωσε να καθαρισθή από τα αμαρτήματά του ( αν και βέβαια ο προφήτης λέγει, «λέγε συ τις αμαρτίες σου πρώτος , για να δικαιωθής» ( Ησ. 43,26 ), αλλά και κατακρίθηκε; Επειδή δεν τα ωμολόγησε , όπως υπέδειξε ο προφήτης. Γιατί ο προφήτης δεν είπε απλώς , «λέγε συ τις αμαρτίες σου», αλλά τι; «λέγε συ πρώτος», λέγει «τις αμαρτίες σου> Το ζητούμενο είναι αυτό. Όχι το να τις πη κανείς απλώς, αλλά να τις πη πρώτος, να μη περιμένει τον ελεγκτή και τον κατήγορο. Αυτός όμως δεν τις είπε πρώτος , αλλά περίμενε να ελεγχθή από τον Θεό, ή καλλίτερα και όταν τον έλεγχε, εκείνος ήταν αρνητικός. Αλλ’ αφού του φανέρωσε την πράξι του, τότε είπε την αμαρτία του, πράγμα που δεν είναι πλέον εξομολόγησις.
Και συ λοιπόν, αγαπητέ, όταν αμαρτήσης, μη περιμένης την κατηγορία από άλλον, αλλά, προτού κατηγορηθής και διαβληθής, εσύ  ο ίδιος καταδίκαζε τις πράξεις σου∙ γιατί, αν σε ελέγξη άλλος, το κατόρθωμα δεν είναι πλέον της εξομολογήσεώς σου, αλλ’  η διόρθωσις είναι έργο εκείνου. Γι’ αυτό και κάποιος άλλος λέγει∙ «Ο δίκαιος πρώτος κατηγορεί τον εαυτό του» ( Παρ.18,17 ). Επομένως το ζητούμενο δεν είναι αυτό, το να κατηγορή δηλαδή κανείς τον εαυτό του, αλλά να τον κατηγορή πρώτος και να μη περιμένη τους ελέγχους των άλλων. Ο Πέτρος λοιπόν μετά από εκείνη την φοβερή εκείνη άρνησι, επειδή αμέσως θυμήθηκε την αμαρτία του και χωρίς κανείς να τον κατηγορή έλεγε  το πλημμέλημά του και έκλαψε πικρά, τόσο πολύ καθάρισε τον εαυτό του από την άρνησι εκείνη, ώστε και πρώτος να γίνη μεταξύ των αποστόλων και ολόκληρη την οικουμένη να του εμπιστευθή ο Κύριος ( Ματθ. Κεφ. 26 και Ματθ. 16, , 13-20 ) .
( Κατά Ιουδαίων, Η΄, ΕΠΕ 34, 376-378. PG 48, 931 )

 Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Χρυσοστομικός Άμβων
ΣΤ’
ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ, ΝΗΣΤΕΙΑ, ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Έκδοσις:
 Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου

Νέα Σκήτη Αγ. Όρους

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου